هرنی هیاتال

هرنی هیاتال : هرنی هیاتال هنگامی اتفاق میافتد که قسمت بالای معده از طریق عضله بزرگی که شکم و قفسه سینه شما را جدا می­کند (دیافراگم) چار برآمدگی می­شود. دیافراگم شما یک دهانه (هیاتوس) کوچک دارد که لوله غذای (مری) قبل از اتصال به معده از آن عبور می­کند. در فتق هیاتال، معده از طریق آن شکاف به سمت بالا حرکت کرده و به داخل قفسه سینه شما وارد می­شود. فتق هیاتال کوچک معمولا مشکلی ایجاد نمی­کند. حتی ممکن است هرگز متوجه ابتلا خود به این بیماری نشوید، مگر اینکه پزشک هنگام معاینه برای معاینات دیگر متوجه آن شود. اما یک فتق بزرگ هیاتال منجر به بازگشت غذا و اسید از مری و سوزش معده می­شود. اقدامات خودمراقبتی یا داروها معمولا می­توانند این علائم را تسکین دهند. اما فتق هیاتال بسیار بزرگ، ممکن است به جراحی نیاز داشته­باشد.

انواع هرنی هیاتال

به طور کلی دو نوع فتق هیاتال وجود دارد: فتق هیاتال کشویی و فتق ثابت یا پارازوفاژ.

فتق هیاتال کشویی (کوچک) : فتق هیاتال کشویی شایع­ترین فتق هیاتال است. این حالت زمانی رخ می­دهد که معده و مری از طریق هیاتوس به داخل قفسه سینه بلغزنند. فتق های کشویی تمایل به کوچک بودن دارند. آنها معمولاً علائمی ایجاد نمی­کنند. ممکن است نیازی به درمان نداشته باشند.

فتق هیاتال ثابت (بزرگ) : فتق هیاتال ثابت که به عنوان فتق پارازوفاژ شناخته می­شود معمولاً زیاد شایع نیست. در یک فتق ثابت، بخشی از معده شما از طریق دیافراگم برآمده شده و در این وضعیت باقی می­ماند. این فتق­ها در اکثر موارد جدی نیستند. با این حال، خطر انسداد جریان خون در معده وجود دارد. در این وضعیت، می­تواند منجر به بروزعوارض جدی شده و یک اورژانس پزشکی محسوب می­شود.­

علائم هرنی هیاتال

در اغلب موارد، فتق هیاتال کوچک مشکلی ایجاد نمی‌کند و ممکن است هرگز متوجه نشوید که فتق هیاتال دارید مگر اینکه دکتر هنگام بررسی مشکلات دیگر به وجودش پی ببرد.

اما فتق هیاتال بزرگ موجب می‌شود که غذا و اسید به سمت مری برگردند و باعث سوزش سردل شوند. اقدامات خودمراقبتی و یا داروها معمولا این علائم را تسکین می‌دهند، اگرچه فتق‌های خیلی بزرگ هیاتال گاهی به عمل جراحی نیاز پیدا می‌کنند.

اغلب فتق‌های هیاتال کوچک هیچ علامت یا نشانه‌ای ایجاد نمی‌کنند. با این حال، فتق هیاتال بزرگتر می‌تواند علائم و نشانه‌های زیر را بروز دهد:

1) سوزش سردل

2) آروغ

3) بلع

4) درد قفسه‌سینه یا شکم

5) احساس سیری عجیب بعد از وعده‌های غذایی

6) استفراغ خونی یا مدفوع سیاه که نشانگر خونریزی در دستگاه گوارش باشد.

علل هرنی هیاتال

علت اصلی فتق هیاتال هنوز مشخص نیست. اما ممکن است به دلیل موارد زیر ایجاد شود:

1) تغییرات مربوط به سن در دیافراگم

2) زایمان با یک وقفه غیرمعمول بزرگ

3) آسیب به منطقه، به عنوان مثال، پس از ضربه یا انواع خاصی از جراحی

4) فشار مداوم و شدید بر روی عضلات اطراف، مانند سرفه، استفراغ، فشار آوردن در هنگام دفع، ورزش یا بلند کردن اجسام سنگین

خطر بروز فتق هیاتال در افراد با ۵۰ سال سن و یا بیشتر و افراد چاق بیشتر است.

ارتباط بین ریفلاکس و هرنی هیاتال

بیماری ریفلاکس معده (GERD) زمانی رخ می­دهد که مواد غذایی، مایعات و اسید موجود در معده به سمت مری بازمی­گردد. این وضعیت می­تواند منجر به دل درد یا حالت تهوع بعد از غذا شود. ابتلا به GERD در افراد مبتلا به فتق هیاتال طبیعی است. با این حال، این بدان معنا نیست که هر یک از شرایط همیشه باعث دیگری می­شود. می توانید فتق هیاتال بدون GERD یا GERD بدون فتق داشته باشید.

درمان هرنی هیاتال

بیشتر افراد مبتلا به فتق هیاتال هیچ علائم و نشانه­ای را تجربه نمی­کنند و نیازی به درمان ندارند. اگر علائم و نشانه­هایی مانند سوزش معده مکرر و ریفلاکس اسید را تجربه می­کنید، ممکن است به دارو یا جراحی نیاز داشته باشید.

داروها

اگر سوزش معده و ریفلاکس اسید را تجربه می­کنید، پزشک ممکن است موارد زیر را توصیه کند:

1) آنتی اسیدهایی که اسید معده را خنثی می­کنند. آنتی اسیدها مانند Mylanta ، Rolaids و Tums ممکن است اثر تسکینی سریعی داشته باشند. استفاده بیش از حد از برخی از آنتی اسیدها می تواند عوارضی مانند اسهال یا گاهی مشکلات کلیوی ایجاد کند.

2) داروهایی که میزان اسید را کاهش می دهتد. این داروها که به عنوان مسدود کننده های گیرنده H-2 شناخته می­شوند شامل فاموتیدین (Pepcid AC) و نیازاتیدین (Axid AR) هستند. نسخه های قویتر با نسخه پزشک در دسترس هستند.

3) داروهایی که تولید اسید را مسدود کرده و مری را بهبود می­بخشند. این داروها که به عنوان مهارکننده­های پمپ پروتون شناخته می­شوند مسدود کننده های اسید قویتر از انسداد گیرنده­های H-2هستند و برای بهبودی بافت مری آسیب دیده تجویز می شوند.

عمل جراحی

گاهی این فتق نیاز به جراحی دارد. به طور کلی از جراحی در افرادی استفاده می­شود که داروهای تسکین دل درد و ریفلاکس اسید به آنها کمک نمی­کند یا عوارضی مانند التهاب شدید یا باریک شدن مری دارند.

جراحی برای ترمیم فتق هیاتال ممکن است شامل کشیدن معده به سمت شکم و کوچکتر کردن دهانه دیافراگم یا بازسازی اسفنکتر مری باشد. در برخی موارد، جراحی فتق هیاتال با جراحی کاهش وزن، مانند گاسترکتومی آستین همراه است.

جراحی ممکن است با استفاده از یک برش در دیواره قفسه سینه (توراکوتومی) یا با استفاده از یک روش کم تهاجمی به نام لاپاراسکوپی انجام شود. در جراحی لاپاراسکوپی، جراح یک دوربین کوچک و ابزار خاص جراحی را از طریق چندین برش کوچک در شکم وارد می­کند. این عمل سپس در حالی انجام می­شود که جراح تصاویری را از داخل بدن مشاهده می­کند که از مانیتور نمایش داده می­شوند.

مراقبت شخصی

1) داروهای ضد اسید بدون نسخه و یا دارهای مهارکننده اسید

2) کاهش وزن

3) عدم استعمال دخانیات

4) بالا قرار دادن سر در زمان خواب

5) محدودیت مصرف غذاهای چرب

6) عدم استفاده از شکلات، قهوه و الکل

7) عدم مصرف غذا ۳ الی ۴ ساعت قبل از رفتن به خواب

آزمایش­ ها

فتق هیاتال اغلب در طی آزمون یا روش پزشکی برای تعیین علت سوزش معده یا درد سینه یا ناحیه بالای شکم آشکار می‌شود. چنین آزمایش‌ها و روش‌هایی عبارتند از:

1) آزمایش خون: دکتر ممکن است شمارش کامل خون را برای بررسی کم‌خونی به علت از دست دادن خون توصیه کند.

2) اسوفاگرام (بلع باریوم): در این روش، مایعی گچی حاوی باریم را می‌نوشید تا قسمت بالای دستگاه گوارش را بپوشاند. این کار نیم‌رخ واضحی از مری، معده و قسمت بالایی روده کوچک (اثنی عشر) را برروی اشعه ایکس فراهم می‌کند.

3) آندوسکوپی: در طول معاینه‌ی آندوسکوپی، دکتر یک لوله باریک و انعطاف‌پذیر مجهز به دوربین چراغدار و دوربین تصویربرداری (آندوسکوپ) را به انتهای گلو و درون مری و معده می‌فرستد تا التهاب را بررسی کند.

4) مانومتری: در طول این آزمون، یک لوله نازک حساس به فشار (کاتتر) از طریق بینی به درون مری و معده فرستاده می‌شود. سپس کاتتر مقدار فشار و حرکت در داخل مری را اندازه‌گیری می‌کند.

بسیاری از افراد مبتلا به فتق هیاتال هیچ علامت یا نشانه‌ای بروز نمی‌دهند و نیازی به درمان ندارند. اگر با علائم و نشانه‌های بیماری مانند سوزش سردل مکرر و رفلکس اسید روبرو هستید، شاید به درمانی نیاز پیدا کنید که شامل دارو یا جراحی می‌شود.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

دو × 4 =