لیپوساکشن درمان چاقی نیست.

لیپوساکشن درمان چاقی نیست

لیپوساکشن یکی از عمل های جراحی است که این روزها بازار آن بسیار داغ است و پول زیادی بابت آن پرداخته می شود.
لیپوساکشن یعنی خارج کردن چربی های سطحی بدن به کمک یک لوله فلزی توخالی، که به یک دستگاه مکنده قوی که قادر است یک اتمسفر فشار منفی ایجاد کند، وصل است. لیپوساکشن درمان چاقی نیست و نمی توان با این روش یک نفر را ۱۰ کیلو یا ۲۰ کیلو لاغر کرد بلکه این روش برای شکل دادن به بدن است. برای برداشتن چربی هایی است که به رژیم غذایی و ورزش مقاوم اند یا طور ژنتیکی در برخی نقاط بدن تجمع یافته اند. وزن پایدار و حفظ رژیم غذایی و ورزش به مدت ۶ ماه قبل از لیپوساکشن نشانه تعهد به یک روش زندگی مناسب است.
کاندیدای ایده آل حداکثر ۲۰ درصد از وزن ایده آل بیشتر است یا به عبارت دیگر نشانگر وزن بدن (BMI) کمتر از ۳۰ است. در صورتی که نشانگر وزن بدن ۳۰ یا بیشتر باشد باید از بیمار خواست تا با ورزش و رژیم غذایی خود را لاغر کند. کسی برای لیپوساکشن مناسب است که پوست سفت و قابل انقباض داشته باشد. پوست شل و پوستی که ترک خورده (استریا) پس از لیپوساکشن جمع نمی شود و شکل بدتری پیدا می کند. پوست در مردها توانایی زیادی برای جمع شدن پس از لیپوساکشن دارد. روش اصلی لیپوساکشن روش SAL است که در آن یک لوله فلزی توخالی، یک دستگاه مکنده و دست جراح اساس کار است. این روش، استاندارد طلایی برای لیپوساکشن محسوب شده و منافع و مضرات تمام روش های دیگر با آن سنجیده می شود. در این روش نیاز به نیروی فیزیکی بیشتری وجود دارد و نیز ممکن است در بافت های فیبرو کمتر موثر باشد. این روش در سال ۱۹۸۰ در آمریکا رواج یافت.
روش دیگری به نام UAL در میانه ۱۹۹۰ در آمریکا معرفی شد. در این روش ارتعاش اولتراسونیک توسط یک کریستال پیزوالکتریک ایجاد می شود و از طریق یک میله تیتانیومی به کانولا یا دسته منتقل شده و منجر به مایع شدن چربی می شود. چربی مایع شده را سپس می توان با ساکشن با قدرت کم خارج کرد. در چربی هایی که بافت فیبروی زیاد دارد مانند قسمت فوقانی پشت و سینه ها موثر است. روشUAL کمتر از روش SAL منجر به صدمه عروقی می شود. به دلیل کارایی بیشتر نیاز به کار فیزیکی کمتری دارد ولی احتمال صدمه حرارتی در آن وجود دارد. در اواخر ۱۹۹۰روش PAL به بازار عرضه شد. مزیت آن نسبت به SAL کارکرد آن در بافت فیبرو است. صدمه نزدن به بافت های همبندی عروقی که در UAL وجود دارد و PAL وجود ندارد.
مزیت آن نسبت به UAL عدم تولید حرارت است. لیپوساکشن با لیزر اگرچه ممکن است در آینده مفید بودنش به اثبات برسد، اما از این روش در کتاب های استاندارد آموزش در حال حاضر نامی برده نشده و مطالعه علمی همه جانبه ای در ارتباط با آن وجود ندارد. به نظر می رسد که از جذابیت کلمه لیزر در ذهن بیماران استفاده غیرواقع بینانه می شود. در هر صورت، در صورت اثبات مفید بودن این روش جراحان فوق تخصص پلاستیک نیز که داعیه دار اصلی زیبایی در کشور هستند به جمع طرفداران این روش افزوده خواهند شد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *