سندروم دامپینگ

سندروم دامپینگ : یکی از انواع اختلالاتی که ممکن است بروز یابد سندروم دامپینگ می‎باشد. این سندروم اغلب در افرادی رخ می‎دهد که سابقه انجام جراحی لاغری و برداشتن بخشی از معده را داشته‎اند. همچنین ممکن است افراد که جراحی مری نیز انجام داده‎اند مبتلا به این اختلال گردند. به سندروم دامپینگ تخلیه مکرر مهده نیز گویند. این سندروم زمانی رخ می‎دهد که مواد غذایی به سرعت از معده به سمت روده کوچک حرکت کند.

سندروم دامپینگ چیست

سیستم گوارش در افراد سالم به نحوی است که حرکت مواد غذایی از معده به روده چند ساعت به طول می‎انجامد این مهم زمان لازم جهت جذب مواد غذایی و ویتامین‎ها و مواد معدنی مورد نیاز را برای بدن فراهم می‎کند. اما افراد مبتلا به سندروم دامپینگ به دلیل ایجاد برخی تغییرات در معده خود زمان مورد نیاز بدن را از او می‎گیرند و مواد غذایی با سرعت بیشتری به سمت روده روان می‎شود. بنابراین سبب بروز برخی مشکلات مانند عدم جذب مواد معدنی و ویتامین‎ها، ترشح بیش از اندازه انسولین و در نتیجه کاهش قند خون فرد و… می‎شود.

علل بروز سندروم دامپینگ

انجام عمل جرحی سبب بروز برخی تغییرات در معده فرد می‎شود. این تغییرت روند زندگی و سازوکار طبیعی بدن را دگرگون می‎کند به نحوی که موجب بروز برخی مشکلت مانند سندرم دامپینگ می‎شود. نجام جراحی‎های لاغری مانند حلقه معده، عمل بای پس معده و… سبب انتقال سریع غذا از معده به روده کوچک می‎شود. برخی مواد غذایی مانند قندهای تصفیه شده آب بدن را جذب کرده و موجب بروز این سندروم می‎شود. یکی از دلایلی که پزشکان از بیمار می‎خواهند رژیم غذایی مناسبی را پس از جراحی رعایت کنند پیشگیری از بروز سندروم دامپینگ است.

علائم سندروم دامپینگ

علائم اختلال دامپینگ ممکن است در هر فرد متفاوت از فرد دیگر باشد بنابراین نمی‎توان یک دست علائم مشخص برای این اختلال در نظر گرفت. عمده‎ترین علائم این سندروم که در کثر افراد مبتلا به آن مشابه است شامل موارد زیر می‎شود:

  • حالت تهوع
  • اسهال و استفراغ
  • درد در ناحیه شکم
  • احساس سنگینی و پر بودن
  • ضعف و سرگیجه
  • ضربان قلب نامنظم و غیرطبیعی
  • عرق کردن
  • سرخ شدن پوست بدن و صورت
  • و…

علائم این سندروم را می‎توان به لحاظ زمان بروز به دو دسته تقسیم نمود:

  • مرحله زودرس که در این حالت ۱۰ تا ۳۰ دقیقه پس از صرف غذا علائم مشاهده می‎شوند.
  • مرحله دیررس که علائم، خود را ۱ تا ۳ ساعت پس از خوردن غذا نشان می‎دهند.

تشخیص سندروم دامپینگ

برای تشخیص اختلال دامپینگ ضروری است فرد به پزشک متخصص مراجعه نماید. پزشک متخصص برای تشخیص این سندروم ممکن است آزمایشات و تست‎هایی انجام دهد تا از تشخیص خود اطمینان کسب نماید. برخی از آزمایشاتی که می‎تواند در این تشخیص به پزشک معالج کمک کند عبارت است از:

  • آزمایش گلوکز
  • آزمایشات تخلیه معده
  • گاستروسکوپی

درمان سندروم دامپینگ

تشخیص روش درمان اختلال دامپینگ بر عهده پزشک و براساس معیارهایی چون شرایط بیمار، میزان بیماری او و… صورت می‎گیرد. انتخاب روش درمان مناسب برای از بین بردن این اختلال بسیار حائز اهمیت است. برخی از انواع روش‎های درمان سندروم دامپینگ عبارت است از:

  • رژیم غذایی مناسب

انتخب یک سبک زندگی سالم می‎تواند تا حد زیادی تامین کننده سلامت کامل جسمی و روحی هر فرد باشد. رژیم غذایی مناسبی که پزشک برای بیمار تعیین می‎کند می‎تواند اختلال دامپینگ را کنترل و درمان نماید تنها کافی‎ست با دقت بالایی از این رژیم پیروی نمایید. از جمله مواردی که لازم است در این رژیم رعایت شود حذف مواد غذایی پر شکر و خوردن وعده‎های غذایی کوچک است.

  • دارو درمانی

از روش‎های رایج برای درمان سندروم دامپینگ باید به دارو درمانی اشاره نمود. داروهایی همچون اکترئتید می‎توند از ورود سریع مواد غذایی به روده و اسهال فرد پیشگیری نماید. همچنین این داروها به کاهش ترشح انسولین و میزان قند خون فرد می‎انجامد. البته لازم به ذکر است دارو درمانی در صورتی که بدن فرد حساسیت داشته باشد می‎تواند موجب بروز برخی عوارض جانبی گردد بنابراین باید در این باره با پزشک خود مشورت نمایید.

  • جراحی

در صورتی که سایر روش‎های درمانی برای از بین بردن این اختلال موفقیت آمیز نباشد و یا دلیل اصلی بروز سندروم دامپینگ عوارض جراحی‎های پیشین باشد پزشک انجام جراحی را برای بیمار تجویز می‎کند.

چه زمانی به پزشک مراجعه نماییم

اغلب توصیه می‎شود که هر فرد به صورت دوره‎ای و در زمان‎های مشخصی به پزشک مراجعه نماید تا مورد چکاپ کامل قرار گیرد. در این صورت وجود هر گونه بیماری در مراحل اولیه تشخیص و درمان می‎شود. اما در برخی موارد ممکن است علائم یک بیماری به طور ناگهانی بروز یابد بنابراین نیاز به ویزیت فرد توسط پزشک ایجاد گردد.

در این جلسات ویزیت و مشاوره ممکن ست پزشک برخی سوالات و اطلاعات مهم را از بیمار جویا شود. لازم است توجه داشته باشید پاسخ دقیق به این سوالات می‎تواند تاثیر بسیاری در روند تشخیص بیماری و درمان داشته باشد. بنابراین با دقت بسیار به آن‎ها پاسخ دهید. این سوالات می‎تواند شامل سابقه پزشکی فرد و خانواده او باشد.

توجه داشته باشید برای انتخاب پزشک مناسب دقت بسیاری به کار برید. زیرا پزشک باتجربه و حاذق می‎تواند به ساذگی این سندروم را کنترل و درمان نماید. اما در صورتی که پزشک تجربه کافی نداشته باشد می‎تواند عوارض و مشکلات بسیاری را برای فرد ایجاد نماید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *